வாங் வே

வாங் வே (王维, Wáng Wéi) - இன்றைய சீன தமிழ் எழுத்துக்கு மையமாக உள்ளவன். அவரது கவிதைகளில் ஒன்றில் நீங்கள் அதிக அழுத்தம் உணர்வீர்கள், நீங்கள் ஒரு புகழ்பெற்ற மாலைதுளையை கண்டு பிடிக்கிறீர்கள் - அது போன்ற ஊருடனும் தூங்கியுள்ள அந்தக் காதல் துண்பாடலி நீங்கள் மற்றும் அடிப்படை படமான அதனை உணர்த்துகிறது.

இது accidental என்பதல்ல. வாங் வே ஒரு குற்றவாளி, நேற்று மிக்கத்துடன் ஒரு பீங்கோறியைப் போலவே தன்னெடுத்துள்ளார். அவர் பௌத்தமதம் எதுவும் தனியார் எண்ணங்களுக்கும் மீண்டும் இன்னொரு பொழுது எனக்கு உணர்த்துகிறது.

அவர் 701 CEல் ஒரு குடும்பத்தினரால் பிறந்தார். அவரது தாயார் சான் மாஸ்டர் தாயோ குவாஙின் (道光, Dàoguāng) கீழ் பழகியுள்ளார். இது முக்கியம். வாங் வே சிங்கத்தின் மையத்தில் பௌத்தத்தின் அடிப்படை உணர்வுகளைப் பழகப்பட்டது முதலில் கண்டுபிடித்தார்.

அவர் அரசியல் தேர்வுகளை கடந்தார், மண்டபத்தில் பணியாற்றினார், அரச நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டார். அவர் தொல்லைகள் மாதிரி இல்லாமல் விருப்பம் கொண்டதை அர்த்தமற்றது. அவரது திருவிழா சாவிடுகில் (730 CEல்) மறுநாள் வந்தவன் இங்கு மறுபடியும் மறுத்து உள்ளோம். அவர் ஒரு அறையை தியான மண்டப்பமாக மாற்றினார். அவர் நாளில் வென்றவர். அவரது சிற்பங்களை இடம்பெற்றும் என்று கூறினார்.

ஆனால் என்னவென்று வாங் வே சிறந்தது, பௌத்தத்தை எழுப்பும் போதிலும் — நீங்கள் பௌத்த ஆறுகளை மிகவும் அடிகரணமாக விகிதவாகிய உள்ளீடு அல்லது பரவலாகப் பற்றிய உரைகளை எழுதுவது இல்லை. மேலும், அவர் மயிறு, காலில் உள்ள அகலமான இடங்களைப் பற்றி எழுதினார் — மற்றும் somehow இவை பௌத்தத்தின்வழி என்னஅன்று செய்கின்றன. அவை நோக்கி மற்றும் காணப்படும் இடங்களை எளிதாக்குகின்றன.

வாங்சுவான் தொகுப்பகம்: சீன இலக்கியத்தை மாற்றிய இருபத்தி கவிதைகள்

வாங்சுவான் தொகுப்பகம் (辋川集, Wǎngchuān Jí) என்பது இருபது கவிதைகளின் வரிசை, ஒவ்வொன்றும் வாங் வேயின் சொந்தமாக உள்ள குறிப்பிட்ட இடத்திற்கு பெயரிடப்பட்டுள்ளது. அவர் தனது நண்பர் மற்றும் கவிஞர் பெய் டி (裴迪, Péi Dí) உடன் அவற்றைப் படித்தார் — ஒவ்வொரு மனிதரும் ஒவ்வொரு இடத்திற்கே ஒரு கவிதை எழுதியுள்ளனர், மொத்தம் நாற்பது கவிதைகள்.

வாங் வேயின் இருபது இது கலாசார நினைவில் மதிப்பீடு பெறுகின்றன, மேலும் கடற்கரையிலும் அமைவிற்கு முக்கியமான காரணமாகும். மிகவும் புகழ்கொண்டு:

鹿柴 (Lù Zhài) — மான் சுரங்கம்

> 空山不见人 (kōng shān bù jiàn rén) > 但闻人语响 (dàn wén rén yǔ xiǎng) > 返景入深林 (fǎn jǐng rù shēn lín) > 复照青苔上 (fù zhào qīng tái shàng)

தனிமையான சிகரம், எவ்வளவுவேனும் ஆதங்கிக்கவும் ஈர்த்தப்படாது - யாரேனும் கோருவது அல்லது ஒலிக்கிறது. திரும்பும் ஒளி ஆழ்ந்த காடு நுழைகிறது, மீண்டும் பச்சை மொஸ்சின்மேல் உதிக்கிறது.

இருபது சொற்கள் சீனத்தில். நான்காத் திருமணம். மேலும் இந்த கவிதை சில முழு கடந்தாகிய மின்னியல் கருத்தாக்கத்தை உருவாக்கியிருக்கிறது. ஏனெனில் நான் அதை கவனமாகத் படிக்கும்போது உங்கள் மனதிற்கு இது செய்யும் விஷயத்தின் மூலம். சிகரம் i