சீன காதல் கவிதைகள் மேற்கு காதல் கவிதைகளுடன் ஒப்பில்லாத முறையில் செயல்படுகிறது. "என் காதலை ஒரு கோடை நாளோடு ஒப்பிடுகிறாயா?" என்ற ஷேக்ஸ்பியர் நேர்மை இல்லை. இன்னும் அலோசனைக்கும், காதல் பற்றிய கவிதைகள் அனைத்துக்கும் ஒரே வழி — பக்கம், படங்களை மூலம், வார்த்தைகளுக்கு இடையில் உள்ள பெரிய உணர்வுகளை விட்டுச் செல்லிறது.
இந்தக் கவிதைகள், நூற்றாண்டுகள் நீடித்த காதல் கவிதைகளாக எழுதி, மிகுந்த சேதமான உணர்வுகளை கொண்டு வருகிறது. இங்கு இதுவரை இருக்கும் பதினொன்று கவிதைகள் உள்ளன, ஏனெனில் இவை பெரும்பான்மையினர் கூற முடியாதவற்றைப் பேசுகின்றன.
1. " நட்சத்திரங்களை நிறுத்தும் ஆற்றை " — அநாதம் (汉代古诗)
> 迢迢牵牛星，皎皎河汉女。 > தூரத்தில், பசுமை நட்சத்திரம். ஒளிவழிக்கான நெற்றியார். > (Tiáotiáo Qiānniú Xīng, jiǎojiǎo Héhàn Nǚ.)
"தொனிப் பனிமற்றுப்பொருள்கள்" (古诗十九首 Gǔshī Shíjiǔ Shǒu), ஹான் அரசகாலம், 200 CE-க்கு அருகிலானது. பசுமை கാട്ടுக்கொண்டு (牛郎 Niúláng) மற்றும் நெற்றியார் (织女 Zhīnǚ) ஆகியோர் தோழர்கள் வானில் மாற்றும் நட்சத்திரங்கள், ஆண்டுக்கொண்டு ஒருமுறை சந்திக்கக்கூடிய பிரிந்து தான். இந்தக் கவிதை அந்த கதையை விளக்கவில்லை — ஒவ்வொரு சீன வாசகர் அதை ஏற்கனவே தெரியும். அது இரண்டு நட்சத்திரங்களுக்குமிடையே உள்ள தூரத்தை மட்டுமே விவரிக்கிறது, மற்றும் அந்த மௌனம் உருக்கத்தில் நிறைய விருப்பங்கள் நிறைந்து வருகிறது.
2. "தொடர்பில்லாத துக்கம்" — பே ஜியுயி (白居易 Bái Jūyì)
806 CE-ல் எழுதப்பட்ட "சங் ஹென் கே" (长恨歌 Cháng Hèn Gē) தொடர் எம்பரர் சுவான்சாங் (唐玄宗 Táng Xuánzōng) மற்றும் அவரது குடியரசாளர் யாங் குகிபேய் (杨贵妃 Yáng Guìfēi) கதையை கூறுகிறது. அவள் அன் லுஷான் பொலிகர்த்தில் மடையை வளைக்கிறது. எம்பரர் தனது வாழ்க்கையை துக்கத்துடன் கழித்தார்.
இப்பிறை இலக்கா சீன இலக்கியத்தில் மிகவும் மேற்கோள் கொண்ட வரிகள்:
> 天长地久有时尽，此恨绵绵无绝期。 > வானம் நிலைத்துக் கொண்டிருக்கிறது, பண்டிய உலகம் நீடிக்கிறது — ஆனால் இரண்டும் முடிவடையப் போவதில்லை. இந்த துக்கம் முடிவில்லாமல் நீடிக்கிறது. > (Tiān cháng dì jiǔ yǒu shí jìn, cǐ hèn miánmián wú jué qī.)
பே ஜியுயி அரசியல் கருத்தை எடுத்துவைத்துள்ளார் — எம்பரரின் யாங் குகிபேயுடன் உள்ள பையர்ச்சி பகைத் தீர்வுகளை இறந்தோர் பல செய்தி. ஆனால் இந்தக் கவிதை மிகவும் உணர்ச்சிமிக்கது, வாசகர்கள் முதலில் இந்தக் கதையை காதல் கதையாகவும் பிறகு அரசியல் முறையைப் பயன்படுத்தவும் கண்ணியமாக வாசிக்கின்றனர்.
3. "பெயரற்ற" — லி ஷாங்யின் (李商隐 Lǐ Shāngyǐn)
> 相见时难别亦难，东风无力百花残。 > 春蚕到死丝方尽，蜡炬成灰泪始干。 > சந்தித்தல் கடினம், பிரிதல் இன்னும் கடினம். கிழக்கின் காற்று பளுதளவு, நூறு மலர்கள் மடியும். > வசந்தம் போலே கம்பளி முறுக்கிக்கொண்டால், கந்திலை ஆறாத மண் அழுதுபோகிறாள். > (Xiāngjiàn shí nán bié yì nán, dōngfēng wúlì bǎi huā cán. Chūncán dào sǐ sī fāng jìn, làjù chéng huī lèi shǐ gān.)
லி ஷாங்யின் எழுதிய "பெயரற்ற" கவிதைகள் (无题 Wú Tí) சீனத்தில் மிகவும் மர்மமான காதல் கவிதைகள் ஆகும். அவை எதற்காக எழுதப்பட்டது என்றால் தெரியவில்லை — ஒரு பெண்கோலம், ஒரு குரு, ஒரு கடுமையான காதல். அப்போதெல்லாம் அனைவரும் ஒன்றைக்கூறி தான் மாறுபாடானது. நெற்கம்பவன் வரியைப் படியும்போது: "நெடியது" (丝 sī) "விருப்பம்" (思 sī) என்பவற்றுக் கேட்டொகுத்தது. நெற்கம்பவன் தனது விருப்பத்தை மறைந்து கொண்டே வாழ்கிறது.
4. "போற்பட்ட பிளம்கள்" — லி குிங்சாவோ (李清照 Lǐ Qīngzhào)
> 花自飘零水自流，一种相思，两处闲愁。 > மலர்கள் தானே காற்றில் மிதக்கின்றன, நீர் தானே ஓடும். ஒரே வகை விரிப்பு, இரண்டு இடங்களில் இருப்பதற்கு துக்கங்கள். > (Huā zì piāolíng shuǐ zì liú, yī zhǒng xiāngsī, liǎng chù xián chóu.)
லி குங்சாவோ இந்தக் கவிதையை தனது கணவரும் வர்த்தகத்தில் சென்றபோது எழுதினார்.