சீன clásico கவிதையின் செழுமை தரமான மரபு
சீன clásico கவிதை, குறிப்பாக தாங்க் (618-907), சோங் (960-1279), மற்றும் யூான் (1271-1368) அதிகாரக் காலத்திற்காக, மனிதன் மற்றும் இயற்கையின் ஆழமானInteraction இனைப் பிரதிபலிக்கும் நிலையான மரபாக்கிய நிலைக்கு என்பதாகக் கொண்டுள்ளது. இந்நிகழ்வுகளில் கவிஞர்கள் கலைநயம் அற்ற, மிகப் பயனுள்ள அழகிய அளவைக் கடந்த மற்றொரு பரிமானத்தை வெளிப்படுத்தினர்; அவர்கள் இயற்கையின் ஆன்மாவைப் பிடித்து, அவற்றின் காலத்தின் சமூகவியல்-அரசியல் வளைகுடாவைக் குறிக்கின்றனர். ஸ்தானிய கவிஞர்களின் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட படைப்புகளை ஆய்வு செய்வதன் மூலம், இந்த இலக்கிய மரபை வடிவமைத்த பண்பCulture மற்றும் வரலாற்று சூழலின் அடிப்படையில் அறிவையுடன் ஈடுபட முடியும்.
இயற்கை மைய தீமை
இயற்கையின் சித்திரம் சீன கவிதையின் பிரதான அதிர்ச்சி ஆகும், குறிப்பாக தாங்க் அதிகாரக் காலத்தில். வாங் வேய் மற்றும் லீ பாய் போன்ற கவிஞர்கள், இவர்களுக்கத்திய சுதந்திரம் நிறைந்த மற்றும் ஆராய்ச்சியாளர் பாணியில், சுருக்கங்களைத் திரைப்படங்களைப் போன்று அம்சங்களில் இணைத்திருந்தனர். "அருவி உபயோகமானது" என்ற கவிதையில், வாங் வேய் வாசகர்களை உலகக் கவலைகளிலிருந்து சற்று பிரிந்து இருக்கும் அமைதியான சூழ்நிலைக்கு அழைத்துக்கொண்டு அந்த இயற்கையில் அமைதி மற்றும் பிரகாசத்தைப் பிரதிபலிக்கிறார். இம்மூலத்தில், இயற்கை ஒரே கருப்பொருளாக செயல்படுத்தப்படாமல், கவிஞருடன் மிகக் குடும்பமாக தொடர்பில் இருக்கும் ஒரு அத்தியாயமாக இருக்கிறது.
லீ பாய், "கவிஞரின் அமரர்" எனப் பெயரிடப்பட்ட, தனது கவிதைகளை இயற்கையின் தீவிரப்படுத்தலுடன் உருப்படியாகிக் கொண்டு ஆழமாய்த் தேடாத தீமைகளை ஆராய்கிறார். "அமைதியான இரவு நினைவுகள்" என்ற அவரது தொடர்ச்சியான படைப்பில், கவிஞரின் வீட்டிற்கான விரும்புதல் ஒரு நிலவுக் காட்சியோடு சித்திரிக்கப்படுகிறது. இது தொடர்பு மற்றும் நினைவுகளைப் பிரதிபலிக்கிறது. எனவே, இயற்கை உணர்ச்சிப் பரிமாணத்தை வெளிப்படுத்தும் ஒரு வாகனமாக மாறுகிறது, காலத்தை மீறி, மனித அனுபவத்தைக் காண்பிக்கிறது.
சோங் அதிகாரக் காலம்: மென்மை மற்றும் அறிவு
சோங் அதிகாரக் காலம், கவிதைக்கு மென்மையான மற்றும் சூர்யமான அணுகுமுறை எனவே மாற்றங்களைச் சந்திக்கும். இந்தக் காலத்தின் கவிஞர்கள், சு ஷி மற்றும் லீ கிங்-சாவோ ஆகியோருக்கு, உணர்ச்சி ஆழ்வியுனரை மற்றும் இயற்கையைச் சார்ந்த மீது ஒரு அச்சுறுத்திய அணுகுமுறை பொருந்தியது. உதாரணமாக, சு ஷி பொதுவாக தனது தத்துவக் கதைகளை இயற்கை உலகத்தில் விளக்கம் போட்டு விடார். அவரது "சிவசேலம்" கவிதை, சுற்றுப்புற பாறைகள் மற்றும் மேலே உள்ள களஞ்சியங்களின் அழகை பெரிதும் மதிக்கும் போது, காலத்தின் கடந்துபோகும் தன்மை மற்றும் மாற்றத்தின் தவிர்க்க முடியாத நெறியின் மீது இல்லாமல் வரலாற்றிற்குரிய சம்பந்தத்தைக் மசட்டப்படுத்துகிறது.
லீ கிங்-சாவோ, சோங் அதிகாரக் காலத்தின் மிகப் புகழ்பெற்ற பெண்களாகிய கவிஞர்களில் ஒருவரானவர், தனது மனவழிப்பாடுகளை விளக்குவதற்கு இயற்கையைப் பயன்படுத்துகிறார். "கடப்படும் கவிதை" என்ற அவரது உள்ளூர்ந்த விளக்கங்கள், பருவங்களின் சுழற்சிகளைப் பற்றிய மிகச் சோகம் மற்றும் பூக்களோடு இணைந்ததாகக் காட்டியிருக்கின்றன, இது வாழ்க்கையின் மற்றும் காதலின் மாற்றம் சுகமானது என்பதை ஒளிப்படுத்துகிறது. பூமிக்கு நடந்தோரும் மனித உணர்வுகளுக்கு இடையில் இழைப்பும், கவிஞர்களின் இயற்கையின் அடிப்படையிலான மற்றும் விளையாட்டுத் தமிழ் ஒன்றாகவே விவாதிக்கப்படுகிறது.
யூான் அதிகாரக் காலம்: திரைவதி வரலாற்றுகள் மற்றும் மனித சோகங்கள்
மொங்கொல் பேரரசின் அடிப்படையில், யூான் அதிகாரக் காலம் clásica கவிதையின் வட்டத்திற்குள் ஒரு தனித்துவமான குரலினை அறிமுகமாக்கியுள்ளது. இந்த காலத்தின் கவிஞர்கள் ஆராய்ச்சி மற்றும் அரசியல் மாற்றத்தைச் சந்திக்கவேண்டிய ஒரு கருத்தங்களை அதிகரிக்க வந்தார்கள், இது இயற்கை பற்றிய அவர்களது பார்வையை பாதித்தது. மனிதர் சோகத்தின் மோசமான யோகம் கவிதை.