தான் அரசின் போர்க்கவிதைகள்: கொலை செய்யும் நடுவில் அழகு

எல்லை கவிஞர்களின்

தான் அரசின் (唐朝 Tángcháo) போர்க்கவிதை விசித்திரமான நிலத்தில் அமைந்துள்ளது. இது ஒரே நேரத்தில் அழகானதும், அதிர்ச்சியானதும், நாட்டுக்கருவளரும் மற்றும் போர் எதிர்ப்பும், இராணுவ சந்தோசத்தினை ஈர்க்கும் மற்றும் அதற்கான விலையை காயப்படுத்தும் ஒன்றாக இருக்கிறது. இதே போதே, இக்கவிதைகளை எழுதிய கவிஞர்கள் — வங் சாங்லிங் (王昌龄 Wáng Chānglíng), காஓ ஷி (高适 Gāo Shì), சென் ஷென் (岑参 Cén Shēn), மற்றும் ஒரு வேறு போலீசில், து ஃபு (杜甫 Dù Fǔ) — விளம்பரத்தை எழுதவில்லை. அவர்கள் காதல் கவிதைகள் மற்றும் இயற்கை கவிதைகளுக்கு கொண்டு வந்த அதே அழகியல் துல்லியத்துடன், அவர்கள் பார்த்ததை அல்லது பார்த்ததாக கற்பனை செய்ததை எழுதியுள்ளனர். எனவே, இதற்கான விளைவாக, போர் கவிதை விளம்பரத்திற்கோ அல்லது கண்டனத்திற்கோ இணையான எளிதான ஆறுதல்களை மறுத்துள்ளது.

இந்த குழப்பம் தான் போர்கவிதையை மிகவும் நேர்மையானதாக ஆக்குகிறது. உண்மையான போர் என்பது नैतिक வாதமல்ல. இது பயம், சிரம்பு, அழகு மற்றும் அதிர்ச்சியின் கலவையாகும், மேலும் மிகச் சிறந்த தான் போர்க்கவிதைகள் இதை அனைத்தையும் — சில சமயம் முப்பது எழுத்துகளில் உள்ள ஒரு ஜுய்ஜூ (绝句 juéjù) உள்ளே பதிவு செய்கின்றன.

எல்லை அழகு

எல்லை கவிஞர்கள் அதிரட்சியான அழகான இயற்கைகளைப் பற்றி எழுதியுள்ளனர். மண்டியிலுள்ள கோபி தீவின் மறுபிரகாசம், முப்பரிய நிறம் கொண்ட தியன்ஷேன் மலைகள், மத்திய ஆசிய தடம் இவற்றோடு சேர்ந்து — இந்த இடங்கள் பயங்கரமாகவும், மிக உயர்ந்தவை. சென் ஷென் எழுதிய புகழ்பெற்ற இரண்டு வரிகள் இதனை முற்றிலும் விவரிக்கின்றன:

> 忽如一夜春风来 (ஏதேனும் ஒரு இரவில், புளியுமுருக்கு போல்) > 千树万树梨花开 (ஒரு ஆயிரம் மரங்கள், பதினாயிரம் மரங்கள் ஆம்பல் மலரும்)

அவர் ஒரு பனிக்காலத்தை விவரிக்கிறார் — பனியில் மூடிய மரங்கள் குளங்களில் மஞ்சள் மலர்ந்த நேரத்தில் உள்ள போலவே காணப்படுகின்றன. இந்த உவமை அழுகையை அழகாக மாற்றுகிறது, அன்றாட வாழ்க்கையை அழிக்காது. வீரர்கள் உறைந்துள்ளார்கள், அவர்களது தேவைகள் தேர்ந்தெடுக்கப்படவில்லை, பகலில் எதிரி தாக்கலாம் — மற்றும் இயற்கை பரதேசமாய் தெரிகிறது. இது நகைச்சுவை அல்ல. அழகு மனிதனுக்கு அன்பது இருக்க வேண்டிய தேவை இல்லை என்பதை சரியான observation.

வங் சாங்லிங்கின் எல்லை கவிதை வெவ்வேறு வகையான அழகை அடைகிறது — கடுமை, சுருக்கமாக, வரலாற்றுப் பிம்பங்களத்தில் உள்ளதாக:

> 秦时明月汉时关 (சினின் சந்திரன், ஹானின் காடை) > 万里长征人未还 (பத்து ஆயிரம் லீ கண்ணியத்தில், ஒருவரும் திரும்பவில்லை)

இந்த இரண்டு வரிகளின் தொனி வடிவம் (平仄 píngzè) கவிதையின் வரலாற்றுப் பிம்பத்தின் என்னவென்று தெளிவான இசைக்கலவையை உருவாக்குகிறது. நிலையான மற்றும் திருப்பியச் சாயங்கள் இறுதிக் கணக்கின் ஒழுங்கினை முந்தியது. அழகு வனந்திற்கானது — கவிதை அழகாக உள்ளது — மற்றும் உள்ளடக்கம் கொலை.

வீரர்களின் அனுபவம்

மிகச் சிறந்த தான் போர்க்கவிதை வீரர்களின் பார்வையில் கஷ்டமான துல்லியத்துடன் நாட்காட்டுகிறது. வங்हानின் (王翰 Wáng Hàn) "லியாங்சோசு" (凉州词 Liángzhōu Cí) போர் முந்தைய ஒரு இரவின் காட்சியை வழங்குகிறது:

> 葡萄美酒夜光杯 (பொதுவாக, ஒளியோடு மிளிரும் கோதுமை மது) > 欲饮琵琶马上催 (குடிக்க விரும்புகிறேன், ஆனால் குதிரையில் உள்ள பிபாவின் அழைப்பில்) > 醉卧沙场君莫笑 (போரில் மது intoxicated, பாவிக்க வேண்டாம்) > 古来征战几人回 (மூலத்தில் போர் போடுபவர்கள் எவரும் திரும்பவில்லை என்று எப்படி?)

முதல் இரண்டு வரிகள் உணர்ச்சி அனுபவம்: மதியம், அழகான கிண்ணங்கள், இசை. மூன்றாவது வரி போருக்களத்திற்கு உள்ளடக்கம் செய்கிறது — மதுகுடித்து, மணலிலிருந்து படும். நான்காவது வரி உந்துதல் அளிக்கிறது: சங்கீத மணிக்கே வந்து விட்டது. கவிதையின் திறமையானது தொடர்ச்சியாகப் பின்னோக்கியது.