TITLE: சீன கவிதையில் உள்ள காட்சி: வார்த்தைகளால் கலைக்கூறும் EXCERPT: வார்த்தைகளால் கலைக்கூறும்

சீன கவிதையில் உள்ள காட்சி: வார்த்தைகளால் கலைக்கூறும்

காண்பதற்கான கலை: கவிதை தூய காட்சி அனுபவமாக

சீன பாரம்பரிய கவிதை, குறிப்பாக தாங் பரம்பரை (618-907 CE) காலத்தில், காட்சி மற்றும் எழுத்து கலைவின் பொறியியல் உருவாக்கத்தில் மிகுந்த சாதனை பெற்றது. "詩中有畫，畫中有詩" (shī zhōng yǒu huà, huà zhōng yǒu shī) என்ற இக்காலத்தேயின் பழமொழி — "கவிதையில் வர்ணனை இருக்கிறது, வர்ணனையில் கவிதை இருக்கிறது" — இந்த அடிப்படை эстетிக் принципالினை விளக்குகிறது. சீன கவிஞர்கள் காட்சிகளை வெறும் விவரிக்கவில்லை; அவர்கள் வாசகர்களுக்குச் சொந்தமாகவும், நடக்கவும் திறவுபவர்களை உருவாக்கும் தீவிரமான மனக் காட்சிகளை உருவாக்கினர், மொழியை ஒரு காட்சியியல் அனுபவமாக மாற்றுகிறார்கள்.

இந்த காட்சியியல் அணுகுமுறை மெல்லியதாக இருந்ததில்லை. சீன எழுத்துக் கட்டமைப்ப itself, அதன் படம் போன்ற தோன்றும் அடிப்படைகளுடன், கவிஞர்களை காட்சித் தடுப்பாட்டுக்கு உள்ளாக காரியப்படுத்தியது. ஒவ்வொரு எழுத்தும் ஒலியும் அர்த்தமும் மட்டுமல்லாது, அதை பிரதிநிதித்துவமாக்கும் பொருள் அல்லது கற்பனைக்கு ஒரு காட்சியியல் ஒலியையும் உணர்த்துகிறது. கவிஞர்கள் இந்த எழுத்துக்களை வரிகள் உருவாக்கியபோது, அவர்கள் அடிப்படையில் சிகரம் மற்றும் களஞ்சியக் காலங்களைப் போலவே கவிதையை உருவாக்குகிறார்கள், பல உணர்வுகளை ஒரே நேரத்தில் ஈர்க்கின்ற வார்த்தை-வர்ணனைகளை உருவாக்குகிறார்கள்.

கட்டுமானப் பகுதிகள்: அடிப்படை காட்சிப்படுத்தல் வகைகள்

இயற்கை நிகழ்வுகள், உணர்ச்சிபூர்வமான நிலங்கள்

தாங் கவிஞர்கள் இயற்கை காட்சிகளுக்கான நுட்பமான சொற்றொடர்களை உருவாக்கினர், ஒவ்வொரு அடிப்படையும் பாரம்பரியமான அர்த்தங்களை கொண்டிருந்தாலும், புதிய விளக்கத்திற்கு திறந்தவையாக இருந்தது. மாதம் (月, yuè) என்னும் மாதம், எடுத்துக்காட்டாக, பிரிவு மற்றும் ஆசையின் அதிகாரப்பூர்வமான சின்னமாக மாறியது. லி பாய் (李白, 701-762) தனது பிரமாண்டமான "靜夜思" (Jìng Yè Sī, "அமைதியான இரவு சிந்தனை") என்னும் கவிதையை எழுதும்போது:

> 床前明月光 (chuáng qián míng yuè guāng) > என்னால் கண்ணில் காணப்படும் ஒளி > > 疑是地上霜 (yí shì dì shàng shuāng) > இதை நிலத்தில் சரக்காய் சோதிக்கிறேன்

அவர் வெறும் நிலவின் ஒலியைக் கூறவில்லை. இந்த காட்சி முழுமையான உணர்ச்சி அனுபவத்தை உருவாக்குகிறது: குளிரான வெளிச்சம், தனிமை பார்த்தவர், வானம் மற்றும் பூமியின் மத்தியில் நடக்கும் குழப்பம் — இது வீண்பிடிப்பின் குழப்பத்தின் பிரதிபலிப்பு. பரந்தமான பத்துப் எழுத்துகளில், லி பாய் அதிர்வூட்டுகிற அளவுக்கே அதிகமாக நேரம் செலவழித்துக் கொள்ள முடியுமா என்று வாசகர்கள்.

மலைகள் (山, shān) மற்றும் ஆறுகள் (水, shuǐ) சீன கவிதை காட்சிகளில் மற்றொரு அடிப்படை கூட்டுவதாக உருவானது. மலைகள் நிலைத்தன்மை, ஆசை மற்றும் உலகச் சிந்தனைப் பற்றிய ஒய்வுறவு என்பவற்றைப் பிரதிநிதித்துவமாகக் கொண்டன. ஆறுகள், காலம், பயணம் மற்றும் உணர்வுகளின் ஓட்டு என்பவற்றைக் குறிக்கிறது. வாங் வேய் (王維, 699-759), எப்போதும் "கவிஞர்-பண்பாளர்" எனப்படும், இந்த உபகரணங்களை மெய்ப்படுத்துவோர்:

> 空山新雨後 (kōng shān xīn yǔ hòu) > புதிய மழையால் வெறுமனே மலைகள் > > 天氣晚來秋 (tiān qì wǎn lái qiū) > மாலை நேர வானம் குளிர்ச்சி பூக்கள்

"வெறுமனே மலை" (空山, kōng shān) என்பது உயிரினத்தை இழந்ததாகக் கருதப்படவில்லை, மாறாக மனித உலரவியல் மீதான எதிர்வினைகளிலிருந்து விலகியதாகக் கருதப்படுகிறது — இயற்கைக் குரல்களை கேட்கும் இடம். மழைக்குப் பிறகு மிளிர்த்து, மாலை நேர மாற்றத்துக்கு முற்றிலும் சென்று வரும் காலமா: ஒவ்வொரு காட்சியினும் மற்றதுடன் சேர்ந்து, தெளிவிக்குத் தவிர்த்து, புது உயிர் வாழ்கிறது.

பருவ முறைகள் மற்றும் கால அளவுகோல்கள்

சீன கவிஞர்கள் பருவக் காட்சிகளை அலகுப் போல் செயலாக்கினார்கள், உணர்ச்சி காலண்டரை உருவாக்கியதாகக் கூறுய. ஒவ்வொரு பருவமும் அதன் சொந்த குறியீட்டில் தனித்துவித்தலைக் கொண்டது:

மூப்பெருமாறு (春, chūn) இடங்களை புரியச் செய்யும் விலங்குகளின் படங்கள், பேச்சுக்கட்டுகள் எரியும், மற்றும் பமைக்கும் செய்திகளை மனிதர்களின் கற்றையும் படுபடுத்துகின்றன. இந்த காட்சிகள் புதிய வாழ்க்கை மட்டும் அல்ல, அழகு பரிதாபத்தையும் உருவாக்குகின்றன. டு புவ் (杜甫, 712-770) இந்த இரண்டுகளையும் பெற்றுள்ளான்:

> 國破山河在 (guó pò shān hé zài) > நாட்டுக் காதுக்கு சேர்ந்து, மலைகள் மற்றும் ஆறுகள் நிலைத்திருக்கின்றன > > 城春草木深 (chéng chūn cǎo mù shēn) > நகரின் கனிவான கதிரி: கொடிகாட்டிகள் மற்றும் மரங்கள் ஆழமாக வளர்கின்றன

இந்த இடத்தில், இனிய வளர்ச்சி ஐடியானது — களம் நிலவும் போது மனித சமூக உடைந்து கொண்டிருக்கின்றது. மிகுந்த தாவரங்களின் படங்கள் உயிரின் குறியாழி அன்று விழுந்த பிழை.

எழுத்தியில் (秋, qiū) சீன கவிதை காட்சியில் தளர்ச்சி, அறுவடை, மற்றும் குன்றுகளை குறிக்கிறது. விழுந்த இலைகள் (落葉, luò yè), இடம்பிடிக்கும் காகங்கள் (雁, yàn), மற்றும் கிசு மலர்கள் (菊, jú) ஆகியவை வெவ்வேறு பகுதிகளை வடிவமைக்கின்றன. "எழுத்தி காற்று" (秋風, qiū fēng) முழுமையான வாதவாத அளவுக்கோலை உருவாக்குகிறது.

நிறமும் செர demokrization

சீன கவிஞர்கள் நிறங்களை சீட்டு பயிற்சியுடன் மாற்றுவார்கள், தத்துவமாக முழுமையான காட்சிகளுக்கு நியமித்த நிற சொற்களைப் பயன்படுத்துகிறார்கள். பச்சை/நீலம் (青, qīng) — இது இரு நிறங்களையும் classical சீன்னக்க அடிப்படைகளை அத்தியாயம் செய்யும்; பச்சை மலைகள் (青山, qīng shān), நீல வான் (青天, qīng tiān), கருப்பு முடி (青絲, qīng sī) பயன்படுத்தப்படுகிறது. ஒவ்வொரு பயன்பாட்டும் வேறுபட்ட தொடர்புகளை அடைய வைத்துள்ளதோடு உள்ளேன்.

அள்ளியிருக்கும் (白, bái) விசேஷ உரிமையைக் கொண்டது, தூய்மை, மரணம், வயது, மற்றும் தெளிவைக் குறிப்பது. லி பாய் எழுப்பும்போது:

> 白髮三千丈 (bái fà sān qiān zhàng) > வெள்ளை முடி மூன்று ஆயிரம் அடி நீளமாக

வெள்ளை முடியின் எளிதான பின்னணி மீறினாலும், உணவோடு ஒரு கதவிற்குகூறுகிற வர்ணனைவேமாதான் — சோபாவுக்கும் உடலியல் மாற்றங்களின் கலக்கம்.

சிகப்பு (紅, hóng) உணர்ச்சியின், கொண்டாட்டத்தின் மற்றும் பெண்ணின் அழகில் வடிவமைப்பாளர்கள், குறிப்பாக சிகப்பு மலர்கள் அல்லது ஆசியைப் பற்றிய உடலியல் மற்றும் பின்வையர்கின்றன. ஆனால் கவிஞர்கள் இந்த சம்பந்தங்களை மாறுவதற்கு, டு முண் (杜牧, 803-852) "கிழத்து இலைகளின் சிகப்பாக தோன்று" என்ற போது "ஈர்கிறது" என்கிற வார்த்தையில் உள்ளான்.

காட்சியினை கட்டியமைக்கும் முறை

மாற்றம் மற்றும் மாறுபாடு

சீன கவிதையின் சுருக்கமான வடிவம் — குறிப்பாக கட்டுப்படுத்தப்பட்ட வரிகள் (律詩, lǜshī) அதன் கடுமையான மிகுதி மற்றும் கட்டமைக்கையின் தேவை மூலம் உயிரினத்தை அதிகபட்சமாக கொண்டிருக்க வேண்டியது. கவிஞர்கள் இந்த அடையாளங்களை மாற்றுவதற்கு முறையாக மாற்று செய்தி தெரிவித்துவிட்டான், காட்சிகளை பக்கம் வைத்து, explícita தொடர்பு ஒன்றை ஏற்படுத்துவதற்கான இடைப்பிற்கு நீங்கள் வந்தால், அவற்றிற்கிடையில் பொருள் வெளிப்படியாக வரும்.

வரலாற்றற்கான புகழ்பெற்ற வரிகளையே முன்னே வந்து காட்சி குறிப்பிட;

> 大漠孤煙直 (dà mò gū yān zhí) > பரந்த பாலைவனம், தனியான புகை நேராகவே மீது எழுகின்றது > > 長河落日圓 (cháng hé luò rì yuán) > நீண்ட ஆறு, கீழே சூரியன் முற்றிலும் சுற்றி மடிதொகுக்கிறது

ஒவ்வொரு வரியும் இரண்டு காட்சிகளை தூய மாறுபாட்டில் முன்வைக்கின்றன: பாலைவனம் மற்றும் புகை, ஆறு மற்றும் சூரியன். ஒற்றுமை visual திசைப்பட்ட கிராமம் காட்டுகின்றது, சில காட்சி காட்சிகளும் — செங்குத்தான புகை மற்றும் பரந்த பாலைவனம்.