Su Shi (苏轼, Sū Shì, 1037–1101) ถูกเนรเทศสามครั้ง ครั้งแรกเขาถูกส่งไปยัง Huangzhou (黄州, Huángzhōu) เมืองเล็ก ๆ บนแม่น้ำแยงซี ครั้งที่สองไปยัง Huizhou (惠州, Huìzhōu) ซึ่งตั้งอยู่ลึกในภาคใต้เขตร้อน ครั้งที่สามไปยังเกาะ Hainan (海南, Hǎinán) — ซึ่งในศตวรรษที่ 11 อยู่ไกลจากอารยธรรมที่สุดแล้วโดยไม่ต้องตกหล่นจากขอบโลกที่รู้จัก
การเนรเทศแต่ละครั้งมีเป้าหมายที่จะทำลายเขา แต่ไม่มีครั้งไหนเลยที่ทำได้ ในทางกลับกัน Su Shi ได้เขียนบทกวีและกวีนิทานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์จีน ประดิษฐ์ (หรืออย่างน้อยก็ทำให้เป็นที่นิยม) วิธีการปรุงอาหารหมูสามชั้น ฝึกฝนพุทธศาสนาและลัทธิเต๋าด้วยความกระตือรือร้นที่เท่าเทียมกัน ทำมิตรกับชาวนาและชาวประมง และโดยทั่วไปแล้วประพฤติตนราวกับว่าการถูกเนรเทศไปยังปลายแผ่นดินเป็นความไม่สะดวกเล็กน้อยมากกว่าจะเป็นหายนะที่จบชีวิตการทำงาน
นี่คือตำนานของ Su Shi และเช่นเดียวกับตำนานส่วนใหญ่ ก็มักจะเป็นเรื่องจริง แต่ความจริงนั้นซับซ้อนและน่าสนใจกว่ารูปแบบที่เรียบง่ายนั้น Su Shi ประสบทุกข์ในระหว่างการเนรเทศ เขากลัว เขาคิดถึงครอบครัว และคิดว่าอาจจะตายที่ Hainan บทกวีที่เขาเขียนในช่วงปีเหล่านี้ยอดเยี่ยมไม่ใช่เพราะเขามีความสุขแม้จะมีทุกอย่าง แต่เพราะเขาซื่อสัตย์เกี่ยวกับความรู้สึกหลากหลายที่เขามี — และสิ่งที่เขารู้สึกประกอบด้วยความสุข ความหวาดกลัว ความเบื่อหน่าย ความประหลาดใจ ความโดดเดี่ยว และการปฏิเสธอย่างดื้อดึงที่จะให้สถานการณ์มานิยามเขา
การเนรเทศครั้งแรก: Huangzhou (1080–1084)
Su Shi เดินทางถึง Huangzhou ในเดือนกุมภาพันธ์ปี 1080 หลังจากหลบหนีการประหารชีวิตมาได้อย่างเฉียดฉิว ข้อหาคือ "หมิ่นประมาทจักรพรรดิด้วยบทกวี" — การพิจารณาคดีบทกวีบน Crow Terrace (乌台诗案, Wūtái Shī'àn) ที่ศัตรูทางการเมืองของเขาได้ค้นหาบทวิพากษ์รัฐบาลที่ซ่อนอยู่ในบทกวีของเขา พวกเขาค้นพบพอที่จะทำให้เขาถูกจับ ถูกจำคุกเป็นเวลา 103 วัน และถูกตัดสินให้เนรเทศ
Huangzhou ไม่ได้แย่มาก — มันเป็นเมืองจริง ๆ ที่มีผู้คนจริง ๆ — แต่ Su Shi ไม่มีตำแหน่งทางการและแทบไม่มีรายได้ เขาได้รับพื้นที่เล็ก ๆ บนเนินเขาทางฝั่งตะวันออก ซึ่งเขาทำนาเอง เขาตั้งชื่อเล่นให้ตัวเองว่า "Dongpo" (东坡, Dōngpō, "Eastern Slope") และชื่อนี้ติดอยู่ตลอดไป สำหรับประวัติศาสตร์จีนที่เหลือ เขาจะถูกเรียกว่า Su Dongpo
ปีที่อยู่ใน Huangzhou นั้นผลิตผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดบางส่วนของเขา:
念奴娇·赤壁怀古 (Niàn Nú Jiāo · Chìbì Huáigǔ) — ความคิดถึงที่ Red Cliff
> 大江东去 (dà jiāng dōng qù) > 浪淘尽 (làng táo jìn) > 千古风流人物 (qiāngǔ fēngliú rénwù)
> แม่น้ำใหญ่ไหลไปทางตะวันออก, คลื่นของมันได้ชะล้าง บุคคลแห่งยุคทองนับพันปี
บทเปิดนี้เป็นหนึ่งในบทที่มีชื่อเสียงที่สุดในวรรณกรรมจีน Su Shi ยืนอยู่ที่ Red Cliff (赤壁, Chìbì) — หรือสิ่งที่เขาเชื่อว่าเป็น Red Cliff สถานที่ของการต่อสู้ในยุคสามก๊กที่มีชื่อเสียงในปี 208 CE แม่น้ำไหลไปทางตะวันออก เวลาไหลไปพร้อมกับมัน วีรบุรุษแห่งอดีตก็จากไปแล้ว
บทกวีกล่าวต่อไปถึง Zhou Yu (周瑜, Zhōu Yú) นายพลหนุ่มที่ชนะการต่อสู้ที่ Red Cliff และจากนั้นหมุนไปที่การสะท้อนตนเอง:
> 故国神游 (gùguó shén yóu) > 多情应笑我 (duōqíng yīng xiào wǒ) > 早生华发 (zǎo shēng huá fà) > 人生如梦 (rénshēng rú mèng) > 一尊还酹江月 (yī zūn hái lèi jiāng yuè)