จุดสูงสุดของความสำเร็จทางบทกวี
บทกวีถัง (唐诗, Tángshī - ตั้งซือ) หมายถึงบทกวีที่เขียนขึ้นในสมัยราชวงศ์ถัง (ค.ศ. 618-907) ซึ่งเป็นยุคทองของวรรณกรรมจีน ด้วยบทกวีที่ยังหลงเหลือกว่า 48,000 บทจากกว่านักกวี 2,200 คน บทกวีถังจึงถือเป็นประเพณีบทกวีที่มั่งคั่งที่สุดในประวัติศาสตร์จีนและเป็นหนึ่งในวรรณกรรมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโลก
ทำไมต้องราชวงศ์ถัง?
มีหลายปัจจัยที่ทำให้ราชวงศ์ถังเอื้อต่อบทกวีอย่างพิเศษ: - การสนับสนุนจากจักรพรรดิ: จักรพรรดิเองก็เป็นนักกวี - ระบบสอบคัดเลือกข้าราชการ: การประพันธ์บทกวีเป็นส่วนหนึ่งของการสอบข้าราชการ - หน้าที่ทางสังคม: บทกวีเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการมีปฏิสัมพันธ์ทางสังคม — การทูต มิตรภาพ การลาจาก การฉลอง - ความมั่นใจทางวัฒนธรรม: ราชวงศ์ถังเป็นยุคที่จีนเปิดกว้างและมั่นใจในตัวเองมากที่สุด - การพิมพ์: การพิมพ์แบบบล็อกช่วยให้บทกวีแพร่หลายได้กว้างขวาง
รูปแบบหลัก
บทกวีแบบบังคับ (律诗, Lǜshī - หลวู่ซือ)
รูปแบบบทกวีถังที่เป็นทางการที่สุด: - 8 บรรทัด มีรูปแบบโทนเสียงที่เข้มงวด - คู่กลางต้องสมดุลอย่างสมบูรณ์ - บรรทัดละ 5 หรือ 7 ตัวอักษร - รูปแบบสัมผัสคำคล้องจ้องตามกฎเฉพาะบทสี่บรรทัด (绝句, Juéjù - จ้ว่าจวู่)
ผลงานที่กะทัดรัด: - มีเพียง 4 บรรทัด - บรรทัดละ 5 หรือ 7 ตัวอักษร - ต้องสร้างโลกอารมณ์ที่สมบูรณ์ในพื้นที่น้อยที่สุด - คล้ายกับไฮกุของบทกวีญี่ปุ่น (แต่มีมาก่อนไฮกุหลายร้อยปี)บทกวีสไตล์โบราณ (古体诗, Gǔtǐshī - กูถี่ซือ)
รูปแบบที่เสรีและเก่ากว่า: - ความยาวบรรทัดไม่ตายตัว - ข้อกำหนดโทนเสียงไม่เข้มงวด - อนุญาตให้บทกวียาวและบอกเล่าเรื่องราว - เหลี่ยวไป๋ (Li Bai - 李白) ชอบรูปแบบนี้เพราะความเสรีสี่ยักษ์ใหญ่ของบทกวีถัง
| นักกวี | สไตล์ | มีชื่อเสียงด้าน | |---|---|---| | เหลี่ยวไป๋ (Li Bai, 李白) | โรแมนติก ร่าเริง | ธรรมชาติ เหล้า ไร้ขอบเขต | | ตู้ฝู (Du Fu, 杜甫) | สมจริง รู้สึกเห็นอกเห็นใจ | ความทุกข์ยากทางสังคม หน้าที่ | | หวางเว่ย (Wang Wei, 王维) | ไตร่ตรอง คล้ายภาพวาด | ทิวทัศน์ พุทธศาสนา | | ไป๋จื้ออี้ (Bai Juyi, 白居易) | เข้าถึงง่าย อารมณ์ดี | ความรัก วิจารณ์สังคม | การอ่านที่เกี่ยวข้อง: นักกวีหญิงแห่งจีน: เสียงที่เกือบสูญหายวิธีการอ่านบทกวีถัง
สำหรับผู้อ่านภาษาอังกฤษที่อยากรู้จักบทกวีถัง:
1. อ่านหลายฉบับแปล — ผู้แปลแต่ละคนถ่ายทอดแง่มุมที่ต่างกัน 2. เรียนรู้เกี่ยวกับโอกาสที่เขียน — บทกวีหลายบทถูกแต่งขึ้นสำหรับโอกาสเฉพาะ (การลาจาก ถูกเนรเทศ การพบกันใหม่) 3. สังเกตภาพพจน์ — นักกวีถังเป็นผู้ชำนาญในการถ่ายทอดภาพอย่างแม่นยำ 4. สัมผัสอารมณ์ — บทกวีถังที่ดีที่สุดถ่ายทอดอารมณ์ได้อย่างตรงไปตรงมาข้ามศตวรรษ 5. ไม่ต้องกังวลเรื่องรูปแบบ — รูปแบบโทนเสียงไม่สามารถถ่ายทอดเป็นภาษาอังกฤษได้; ให้เน้นความหมายเป็นหลัก
ตัวอย่าง: "คิดถึงในค่ำคืนสงัด" โดย เหลี่ยวไป๋
静夜思 (Jìng Yè Sī - จิ่งเย่สือ)
床前明月光 (Chuáng qián míng yuè guāng) 疑是地上霜 (Yí shì dì shàng shuāng) 举头望明月 (Jǔ tóu wàng míng yuè) 低头思故乡 (Dī tóu sī gùxiāng)
ก่อนเตียง ข้าพเจ้ามองแสงจันทร์สว่างไสว — สงสัยว่าเป็นน้ำค้างบนพื้นดิน ยกศีรษะมองจันทราเปล่งประกาย ก้มศีรษะนึกถึงบ้านเกิด
บทกวีง่ายๆ นี้ — ที่แทบทุกคนในจีนจำได้ — ถ่ายทอดความคิดถึงบ้านใน 4 บรรทัดที่เรียบง่ายแต่ลึกซึ้ง นี่คือแก่นแท้ของบทกวีถัง: อารมณ์มหาศาลในพื้นที่เล็กที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้