การแปลภาษาอังกฤษที่ดีที่สุดของกวีจักรพรรดิตั้ง: คู่มือการเปรียบเทียบ

งานที่เป็นไปไม่ได้

การแปลบทกวีสมัยถัง (唐诗 Tángshī) เป็นภาษาอังกฤษถือเป็นงานที่เป็นไปไม่ได้ ดนตรีที่มีโทนเสียง (平仄 píngzè) หายไป มิติทางสายตาของอักษรจีนสูญหายไป เว็ปของการอ้างอิงวรรณกรรมที่ผู้อ่านจีนจับได้ทันที กลายเป็นสิ่งที่คลุมเครือ ส่งผลให้ผู้แปลต้องเผชิญกับทางเลือก: รักษาความหมายตามตัวอักษรและสูญเสียความงาม, หรือรักษาความงามและสูญเสียความหมาย

ผู้แปลที่ดีที่สุดจัดการกับปัญหานี้โดยใช้กลยุทธ์ที่แตกต่างกัน และการเข้าใจกลยุทธ์เหล่านั้นจะช่วยให้คุณเลือกการแปลที่เหมาะสมกับความต้องการของคุณ

แนวทางความหมายตามตัวอักษร: เบอร์ตัน วัตสัน

การแปลของเบอร์ตัน วัตสัน (Burton Watson) เน้นความถูกต้องมากกว่าสิ่งสวยงาม เวอร์ชันของเขาเกี่ยวกับกวีดุฟู (杜甫 Dù Fǔ), ลี่ไป๋ (李白 Lǐ Bái), และกวีสมัยถังคนอื่นๆ อ่านเหมือนการเขียนเชิงพรรณนาอย่างระมัดระวังพร้อมคำอธิบายที่ชัดเจน คุณจะเข้าใจว่าบทกวีพูดอะไร อย่างไรก็ตาม คุณอาจไม่รู้สึกถึงสิ่งที่บทกวีถ่ายทอด

จุดแข็งของวัตสันคือความแม่นยำในเชิงวิชาการ หากคุณต้องการศึกษาเรื่องบทกวีสมัยถังในฐานะวรรณกรรม — เข้าใจการอ้างอิง, บริบททางประวัติศาสตร์, และโครงสร้างทางการ — วัตสันคือจุดเริ่มต้นของคุณ การแปลของเขาใน Complete Tang Poems เป็นแหล่งวัสดุทางวิชาการที่สำคัญ

แนวทางแบบกวี: เคนเนธ รี็กซ์โรธ

One Hundred Poems from the Chinese (1971) ของเคนเนธ รี็กซ์โรธ (Kenneth Rexroth) ใช้แนวทางตรงกันข้าม: เขาสร้างบทกวีภาษาอังกฤษที่ยืนหยัดได้ด้วยตัวเองแม้ว่าบางครั้งจะเบี่ยงเบนจากความถูกต้องตามตัวอักษร การแปลของเขาเกี่ยวกับดุฟู (杜甫 Dù Fǔ) โดยเฉพาะนั้นจับน้ำหนักทางอารมณ์ของต้นฉบับได้แบบที่การแปลตามตัวอักษรอื่นๆ ไม่สามารถทำได้

รี็กซ์โรธเป็นกวีชาวอเมริกันที่สำคัญ และหูของเขาสำหรับจังหวะและภาพถ่ายนั้นส่งผลต่อการแปลของเขา บทกวีของเขาที่เกี่ยวกับลี่ไป๋ (李白 Lǐ Bái) เปล่งเสียงเหมือนเพลง บทกวีดุฟูของเขา (杜甫 Dù Fǔ) เต็มไปด้วยความโศกเศร้า ส่วนการแลกเปลี่ยนคือคุณกำลังอ่านรี็กซ์โรธมากพอๆ กับที่คุณอ่านกวีจีน แต่สิ่งที่คุณอ่านนั้นทรงพลังจริงๆ

มรดกแบบภาพ: เอซร่า พาวด์

Cathay (1915) ของเอซร่า พาวด์ (Ezra Pound) ถึงแม้ว่าจะมีคุณภาพทางเทคนิคที่แย่ในฐานะการแปล — พาวด์ไม่สามารถอ่านภาษาจีนและทำงานจากบันทึกของเออร์เนนส์ เฟโนลโลซ่า — แต่ยังคงเป็นหนึ่งในการแปลบทกวีที่มีอิทธิพลมากที่สุดที่เคยตีพิมพ์ พาวด์นำหลักการทางกวีนิพนธ์ของภาษาจีน — ภาพที่จับต้องได้, การควบคุมอารมณ์, การเปรียบเทียบโดยไม่มีความคิดเห็น — เข้าสู่วรรณกรรมภาษาอังกฤษ ทำให้การใช้ภาษานั้นเปลี่ยนไปอย่างถาวร

เวอร์ชันของพาวด์ เข้าใจได้ดีที่สุดไม่ใช่ในฐานะการแปล แต่เป็นการสร้างสรรค์ใหม่: บทกวีภาษาอังกฤษที่ได้รับแรงบันดาลใจจากต้นฉบับจีน พวกมันเป็นการอ่านที่จำเป็นเพื่อเข้าใจว่าบทกวีจีน (รวมถึงบทกวีสมัยถัง 唐诗 Tángshī) มีอิทธิพลต่อความทันสมัยของตะวันตกอย่างไร

ความสมดุลระหว่างวิชาการและกวี: สตีเฟน โอเวน

The Great Age of Chinese Poetry: The High T'ang (1981) ของสตีเฟน โอเวน (Stephen Owen) นำเสนอทั้งข้อความภาษาจีนต้นฉบับและการแปลภาษาอังกฤษพร้อมกับความคิดเห็นเชิงวรรณกรรมที่ละเอียด ชื่อเสียงของโอเวนเป็นทั้งนักวิชาการที่น่าพิศวงและผู้อ่านที่มีความละเอียดอ่อน การแปลของเขาสมดุลระหว่างความถูกต้องและการอ่านง่ายดีกว่าผู้อื่นเกือบทุกคน

การจัดการกับค่าต tonal (平仄 píngzè) และโครงสร้างคู่ขนานของวรรณกรรมที่มีการควบคุมช่วยให้...